Honorowa Lama

Od 2008 roku podczas Festiwalu Filmowego Opolskie Lamy przyznawana jest nagroda Honorowej Lamy. Statuetka trafia do rąk osób zasłużonych dla polskiej kinematografii. Dotychczas Honorową Lamą zostali wyróżnieni Jerzy Stuhr, Marcel Łoziński, Piotr Dumała, Zbigniew Zamachowski, Jacek Bławut, Dorota Kędzierzawska, Kazimierz Karabasz. Podczas ubiegłego, 13. Festiwalu Filmowego Opolskie Lamy trafiła do rąk Witolda Giersza.

Jest nam niezmiernie miło poinformować, iż Honorową Lamę podczas 14. FFOL otrzyma Pani Maja Komorowska. [program spotkania]

Festiwal Opolskie Lamy Maja Komorowska

/ Licencja Agencja Gazeta / Fot. Michał Mutor

Maja Komorowska (Maria Tyszkiewicz) urodzona 23 grudnia 1937 w Warszawie.
Aktorka teatralna i filmowa, pedagog. Profesor Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, związana z tą uczelnią od 1983 roku. W 1960 roku ukończyła Wydział Aktorski (Oddział Lalkarski) krakowskiej PWST. W roku 1963 zdała eksternistyczny egzamin aktorski. Debiutowała w 1960 w Teatrze Groteska w Krakowie, gdzie pracowała w sezonie 1960/61. W sezonach 1961/62 do 1967/68 należała do zespołu Teatru 13 Rzędów w Opolu (m.in. Agłaja w „Idiocie”, Violetta w „Kordianie” 1962, udział w I wersji Akropolis) przekształconego w 1962 w Teatr Laboratorium (od 1965 roku we Wrocławiu), pod kierunkiem Jerzego Grotowskiego (Tarudant w „Księciu Niezłomnym”).
Po siedmiu latach pracy w jego teatrze weszła do zespołu wrocławskiego Teatru Współczesnego i była jego aktorką w sezonie 1968/69 i 1969/70 (w reżyserii Jerzego Jarockiego „Każdy kocha Opalę” jako Gloria Gulock (1968), Stara Kobieta w„Stara Kobieta wysiaduje” (1969) oraz jako Gwiazda w „Paternoster (1970); w reżyserii Helmuta Kajzara jako Echo,Krasawica, Śmierć w „Bolesławie Śmiałym” (1969). W sezonach 1970/71 i 1971/72 związana z Teatrem Polskim we Wrocławiu („Antygona” rola tytułowa, reżyseria Helmut Kajzar (1970), „Rzecz ludzka”, Gra snów” jako Głos 4, Odźwierna, reżyseria Krystyna Skuszanka, (1971), „Końcówka” jako Hamm, reżyseria Jerzy Krasowski (1972). Od 1972 jest w zespole Teatru Współczesnego w Warszawie, gdzie zagrała wiele ról w spektaklach: Erwina Axera („Lir” rola Kordelii (1974), Dobra w „Święcie Borysa” (1976), Aktorka w „Rzeczy listopadowej”(1976), Laura w „Kordianie” (1977), Francine w „Tryptyku” (1980), Amelie w„Ambasadorze” (1995), Matka w „U celu” (1997), Pani Heyst w „Wielkanocy” (2001), Wojciecha Adamczyka „Wizyta starszej pani” w roli Klary Zachanasian (1993), Macieja Englerta („Kurka wodna” jako Księżna Alicja (1980), Olga w „Trzech siostrach” (1985), „Letycja i lubczyk” rola Letycji Douffet (1989), „Wniebowstąpienie” rola Cioci Poli (2002). W reżyserii Zbigniewa Zapasiewicza zagrała Cecily Robson w „Kwartecie” (2000).
Współpracowała także z Bohdanem Korzeniewskim- „Panna Julia” rola tytułowa (1977) spektakl grany był w Teatrze Stara Prochownia, z Krystianem Lupą – gościnnie w Teatrze Dramatycznym jako Maria w „Wymazywaniu” (2001), Arkadina, Pilar w „NIEDOKOŃCZONYM UTWORZE NA AKTORA WEDŁUG „MEWY” CZECHOWA i „SZTUKI HISZPAŃSKIEJ” YASMINY REZY” (2004), w spektaklu „Na szczytach panuje cisza” – rola Anny Meister (2006), z Krzysztofem Warlikowskim – „Dybuk” (2003), „Anioły w Ameryce” (2007).
Wielkie znaczenie dla polskiej kinematografii ma Jej udział w filmach znakomitych reżyserów:
Krzysztofa Kieślowskiego – „Dekalog I” rola Ireny (1988),
Tadeusza Konwickiego – „Jak daleko stąd jak blisko” jako Musia (1971), „Lawa” rola Pielgrzyma-Guślarza (1989),
Edwarda Żebrowskiego – „Ocalenie” rola Marty (1972),

Andrzeja Wajdy – Rachela w „Weselu” (1972), „Panny z Wilka” rola Joli (1979), „Człowiek z żelaza” –Aktorka czytająca wiersz Miłosza (1981), „Wyrok na Franciszka Kłosa” jako Matka Kłosa (1995), „Katyń” jako profesorowa Maria, matka Andrzeja (2007), w filmach Krzysztofa Zanussiego – rola Agnieszki w „Góry o zmierzchu” (1970),
Bella w „Życiu rodzinnym” (1970), Anna w „Za ścianą” (1971), Marta w „Bilansie kwartalnym” (1974), Teresa w „Spirali” (1978), „WEGE IN DER NACHT” („Drogi pośród nocy” – film polsko-niemiecki) jako Hrabina Elżbieta (1979), Dorota w „Kontrakcie” (1980), VERSUCHUNG („Pokuszenie”-film niemiecki) rola Marty (1982), BLAUBART („Sinobrody”–film niemiecko-szwajcarski) rola Katarzyny (1984), „Rok spokojnego słońca” rola Emilii (1984), „Stan posiadania” rola Zofii (1989), „Cwał” jako Ciotka Idalia (1995)
Zagrała także ważne role w innych filmach zagranicznych: „Varakozok” („Oczekujące” film. węgierski) jako opiekunka, reż. Imre Gyomgyossy (1974), w „BUDAPESTI MESEK” („Budapeszteńskie opowieści” –film węgierski) reż. Istvan Szabo (1976), w filmie „Ósmy dzień tygodnia” (film węgierski) reż.Judit Elek (2006).

Stworzyła wiele znaczących ról w teatrach telewizji m.in. w „Maskaradzie” reż.K. Ciciszwila (1973), „Niemcy” rola Ruth, reż.J.Świderski (1974), „Niemcy” rola Berty reż.A. Łapicki (1981), Idź do Panny Toerpe” reż. J.Burski (1976), „Dwoje na huśtawce” reż.K.Kieślowski (1976), „Zmierzch długiego dnia” reż.A. Łapicki (1978), „Nadludzka medycyna” reż.W.Dziki (1988), „Wariatka z Chaillot” reż.Wojciech Adamczyk (1994), „Królowa i Szekspir” reż. Z.Zapasiewicz (2001).

Ważne dla Niej są spotkania z publicznością w wielu miastach Polski i zagranicy, na których m.in. czyta wiersze wybitnych poetów. Jeździ na nie od wielu lat. Aktualnie gra w spektaklach: Mimo wszystko Johna Murrella w reżyserii Waldemara Śmigasiewicza w Teatrze Współczesnym oraz w Szczęśliwych dniach Samuela Becketta w reżyserii Antoniego Libery gościnnie w Teatrze Dramatycznym oraz w „Aniołach w Ameryce” Tony’ego Kushnera w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego w warszawskim Teatrze Rozmaitości. Otrzymała wiele nagród polskich i zagranicznych za wybitne kreacje aktorskie m.in Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski – styczeń 2011 na Wawelu oraz francuskie insygnia Komandora Orderu Sztuk i Literatury (listopad 2010) – przyznane przez Ambasadę Francji. W czasach stanu wojennego pracowała w Prymasowskiej Radzie Społecznej oraz w Komitecie Pomocy Internowanym i ich Rodzinom, jeździła do więzień i ośrodków dla internowanych w całej Polsce. Współpracowała z fundacją „Pomoc Społeczna SOS” Jacka Kuronia. Później współtworzyła Hospicjum Onkologicze św. Krzysztofa w Warszawie. Od paru lat jest członkiem Rady Fundacji Hospicjum. W 1993 roku Wydawnictwo Tenten wydało książkę autorstwa Mai Komorowskiej zatytułowaną „31 dni MAJA”, a w 2004 roku Oficyna Wydawnicza Errata „Pejzaż” – rozmowy Barbary Osterloff z Mają Komorowską.

Kalendarz

Czerwiec 2017